در اين روز، در صحراي محشر، فرد فرد شما با اعمال و مكتسبات فردي خود نزد ما آمديد همانگونه كه اولبار شما را فرد فرد خلق كرديم. و آنچه كه به شما داده بوديم پشت سر گذاشتيد... سوره انعام، آيه ۹۴
هر انساني ناگهان خود را در جايي ميبيند كه نه كوهي و نه دره و دريايي دارد. نه درختي و گياهي و نه خانه و آشياني. صحرايي بيكران كه از وجود انسان و حيوان و... موج ميزند و تا چشم كار ميكند موجود زنده عليالخصوص انسان است. ببينيد قرآن درباره اين صحراي عجيب چه تصويري كشيده:
روزي كه اين زمين؛ غير از اين زمين و آسمان خواهد شد و همه در پيشگاه خداي واحد قهار، حاضر شوند
سوره ابراهيم، آيه ۴۸
روزي كه هر نفسي با خودش )بخاطر كارهايي كه كرده( مجادله ميكند و هر نفسي هر آنچه كرده است پاداش يا كيفر آن را بتمامه دريافت ميكند و هيچ ستمي بر او نميرود.
سوره نحل، آيه ۱۱۱
روزي كه تمام مردم گروه گروه، از قبرهايشان بر انگيخته شوند تا اعمالشان را ببينند.
سوره زلزله، آيه ۶
در اين روز انسان ميگويد : كجاست گريزگاه... خطاب ميرسد كه نه ... امروز راه فراري نيست، محل استقرار، بسوي پروردگار توست.
سوره قيامة، ايه ۱۰-۱۲
در برسي اين آيات و آيات مشابه ديگري و همچنين روايات، اين حقيقت بدست ميآيد كه انسانها و حيوانات و هم چنين طائفه جن و ملائك، همه در صحرائي كه به آن (وادي محشر) (ساهرة) (ارض القيامة) گفته ميشود، بدون استثناء جمع ميشوند و به انتظار سرنوشت ميايستند در همين جاست كه انسانها پس از طي پنجاه هزار سال (معادل شمسي و قمري) پنجاه صحنه و موقف را طي نموده و عاقبت به بهشت يا جهنم ميروند. حالا ببينيم توصيف اين صحرا از نظر موقعيت طبيعي، چگونه است.
اين وادي بدون كوه و پستي و بلندي است
امام سجاد فرمود: سرزميني كه بر آن كوهي نيست. هيچ جاي فراري ندارد.
جنس اين صحرا از چيست؟
امام صادق فرمود:زمين قيامت آتش است بجز سايه مؤمنين (و محلي كه مؤمن ايستاده است).
اين صحرا روشن است يا تاريك؟
امام صادق فرمود: هنگامي كه روز قيامت فرا ميرسد، خداوند اولين و آخرين را در صحرايي گرد ميآورند و به تاريكي شديدي آنها را ميپوشاند. آنها بسوي خداوند گريه و ناله ميكنند و ميگويند: خداوندا اين ظلمت را از ما دور كن. آنگاه حضرت فرمود: قومي روي ميآورند كه نوري در پيشاپيش آنها حركت ميكند بطوري كه زمين قيامت از آن نور روشن ميشود.
با توجه به اينكه جنس صحراي قيامت از آتش است حرارت شديد موجب ريزش عرق و در نتيجه عذاب و شكنجه حاضران در محشر ميشود. به فرموده امام باقر (ع) در آنجا نفس كشيدن دشوار ميشود.
مردي زنديق (بي دين) از اما صادق(ع) سوال كرد: درباره مردم در روز قيامت به من خبر بده آيا آنها عريانند؟ حضرت فرمودند: بله آنها بوسيه كفنهايشان محشور ميشوند. مرد گفت: در جايي كه كفنها پوسيده چطور چنين چيزي ممكن است؟ حضرت فرمودند: همان كسي كه بدنهايشان را زنده نمود، كفنهايشان را نو ميسازد. البته به فرموده حضرت مححمد فقط مؤمنين هستند كه عورتشان پوشيده ميشود ولي كفار برهنه و عريان هستند. البته همه انسانها در لحظه خروج از قبر برهنه هستند فقط مؤمنين با نوري داراي تلالؤ و پرتو پوشيده ميشوند كه از شدت نور اجساد آنها ديده نميشود.
در پست بعدي با غذاي انسانها و وضع قرار گرفتن انسان در صحراي محشر مينويسم.
+
نوشته شده در چهارشنبه 11 دی1387ساعت 19:30 توسط هـ . ق
|